او هم در اين قسمت به او اقتدا كردند ، و تدريجا امر بر بعضى مشتبه شد ، و تصور كردند اين يك تحريم الهى است ، و آن را بعنوان يك دستور دينى به خدا نسبت دادند . قرآن در آيه بالا علت اشتباه آنها را تشريح مىكند و روشن مىسازد كه نسبت دادن اين موضوع به خدا يك تهمت است . بنا بر اين قبل از نزول تورات هيچ يك از غذاهاى پاكيزه بر بنى اسرائيل حرام نبوده كه با جمله « * ( مِنْ قَبْلِ أَنْ تُنَزَّلَ التَّوْراةُ ) * » در آيه فوق به آن اشاره شده است ، اگر چه بعد از نزول تورات و آمدن موسى بن عمران بر اثر ظلم و ستم يهود پاره اى از غذاهاى پاكيزه به عنوان مجازات ، بر آنها تحريم شد . * ( قُلْ فَأْتُوا بِالتَّوْراةِ فَاتْلُوها إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ ) * خداوند در اين جمله به پيامبرش دستور مىدهد كه از يهود دعوت كند همان تورات موجود نزد آنها را بياورند و آن را بخواند تا معلوم شود كه ادعاى آنها در مورد تحريم غذاها نادرست است ، ولى آنها حاضر به انجام اين كار نشدند چون مىدانستند در تورات چنين چيزى وجود ندارد . فَمَنِ افْتَرى عَلَى اللَّه الْكَذِبَ مِنْ بَعْدِ ذلِكَ فَأُولئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ اكنون كه آنها حاضر به آوردن تورات نشدند و افترا بستن آنها بر خدا مسلم شد بايد بدانند كسانى كه بر خدا دروغ مىبندند ستمگرند ، هم بر خود ستم مىكنند كه خويش را گرفتار مجازات و كيفر الهى مىسازند ، و هم به ديگران كه آنها را با دروغ و نيرنگ از راه راست منحرف مىسازند . تورات كنونى و تحريم پاره اى از گوشتها : در تورات كنونى در سفر « لاويان » فصل يازدهم ضمن بيان گوشتهاى حرام و حلال چنين مىخوانيم : « از نوشخوار كنندگان و سم چاكان اينها را نخوريد ، شتر را با وجودى كه نوشخوار مىكند اما تمام سم چاك نيست آن براى شما ناپاك است » . از جمله‌هاى فوق استفاده مىشود كه يهود گوشت شتر و ساير سم چاكان را